Zeelst in de jaren na de oorlog

In deze reeks verhalen van Thieu Vlemmix kijken Zeelstenaren terug op hun dorp van ‘toen’. Vanuit eigen waarneming en beleving. Het is het Zeelst van net na de tweede wereldoorlog. Sinds 1921 opgegaan in de gemeente Veldhoven, was het nog steeds een dorp met een sterk karakter en eigen identiteit. Het Zeelst van onder meer Pastoor B. van Welie, dat van veldwachter Piet de Jong met zijn zijspan en van Frans Bazelmans ‘de Lord’, eind veertiger, de vijftiger en het begin van de zestiger jaren.

Als het Angelus klepte…
De oversteek, de verhuizing van het dorp naar het onbekende oord de Djept, staat me nog scherp in het geheugen gegrift. Het gebeurde op een zwaarbewolkte dag in het voorjaar van 1950.
Lees meer

De Hoogstraat waar de jeugd samenklitte
Natuurlijk vormde de kern van Zeelst rondom en nabij de kiosk, het hart van ons dorp en van het dorpse leven. Maar de Hoogstraat was de plek waar de jeugd samenklitte en waar veel gebeurde.
Lees meer

Een leven lang vrienden
Tonnie Kremers zag in 1946 in Zeelst het levenslicht, in de Hoogstraat op nummer 43. Henkie van Lieshout was van hetzelfde bouwjaar. Hij kwam er pas in 1949 wonen. Drie deuren verder, op huisnummer 49.
Lees meer

Hegmulders vangen in de beukenheg en snoepen bij Jantje Arts
Dit verhaal gaat over eenvoudige dagelijkse gebeurtenissen en omstandigheden in het Zeelst van destijds. En natuurlijk over mensen die het dorpsleven kleurden.
Lees meer

Thema door Anders Norén